શિવરંજની


(લખ્યા તારીખ: એપ્રિલ ૨૪, ૧૯૯૦)

(અર્પણ: ’અમે શિવરંજની’ ગ્રુપના સૂત્રધાર સ્વ. ભદ્રાયુ અરવિંદ ધોળકિયાને)

મારા હૃદયમાં ગુંજી રહ્યો છે નિતાંત શિવરંજની

(સી.આર.ઓ.ની ફરતી સ્વીચોની જેમ)

બદલાતા લાગતા એના સૂર, બદલાતો ધ્વનિ, બદલાતી લય

ગણો તો કોઈનું રંજન નથી એ

કોઈ આંખનું અંજન નથી એ

કોઈ ક્ષણનું સર્જન નથી એ

એ વહ્યો છે સતત, એ રહ્યો છે સતત

જાણે-અજાણે, ગમે- ન ગમે, રાત-દિવસ મેં સહ્યો છે સતત!

નથી જાણ્યું કે કોણ ગાય છે

નથી જાણ્યું કે ક્યાં જાય છે!

મારા શિવરંજનીને માત્ર મારા જ કાન સાંભળી શકે છે

હું એને બીજા સાથે વહેંચવા માંગું છું

હું ઢંઢોળું છું હાર્મોનિયમની સ્વીચો – પણ નીકળે છે એ ટેપરેકોર્ડરની

દરેકમાંથી પૂર્વમુદ્રિત અવાજ નીકળે છે:

“શિવરંજની? ક્યાં છે શિવરંજની?

અમને તો તારા હૃદયમાંથી માત્ર ધક્ધકનો જ સંભળાય છે ધ્વનિ!”

કોઈમાંથી નીકળે છે:

“શિવરંજની? શું? શા માટે?

કોઈ નવી ધૂન આવી કે સંગીતહાટે?”

નથી સમજતા એ મને, નથી સમજતો હું એમને

નથી સમજતો હું શિવરંજનીને

જ્યારે હું આ મથામણને થાકીને પડતી મૂકું છું

દરેક ઉંબરે નિરાશ થઈ પથારીમાં પડતું મૂકું છું

જ્યારે હું શિવરંજનીપ્રશ્નને બદલે માત્ર મૌન ડૂસકું છું

મને, મારા સત્યને, મારા શિવને, મારી સુંદરતાને

મનોરંજતો શિવરંજની ત્યારે પણ ગુંજી રહ્યો હોય છે

–     ત્યારે મને તેમાં સહેવાપણું લાગતું નથી!

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: