અણદિઠા અણસારને


(લખ્યા તારીખ: માર્ચ ૨૪, ૧૯૯૫)

(તાલ: દાદરા?)

જ્યારે હું થાકીને થઈ જાઉં ઠેં

સંજોગો સામે મારી ફાટી જાય ફેં

પાછળથી નાની લાગતી વાત પણ

જ્યારે મોંમાંથી બોલાવી જાય હેં

ત્યારે અણદિઠા અણસાર હે

આમ ’ને આમ મારી સાથે રહેજે!

જાળું કરોળિયાનું તૂટ્યા પછી યે

જેમ તાર ચોંટ્યા રહે છે ભીંતે

ચાવી ઊતર્યા પછી યે જેમ કમાન

ઘડિયાળ સાથે રહે તે રીતે

જ્યારે મારી તર્કશાળ મને ખોટી ભાસે

માર્ગે મૂર્ખાઈના મારી સાથે રહેજે!

જ્યારે અકળાઈ જાઉં એટલો કે જાઉં ભૂલી

કે મારે એક પડછાયો છે

જ્યારે આક્રંદ અંદરના વધે એટલા

ન શકું સાંભળી નિજ પગરવને

જ્યારે મારા સિદ્ધાંત મને ઉલટા ભાસે

મૃગજળિયા વાટે મારી સાથે રહેજે!

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: