હું જીવું છું


(લખ્યા તારીખ: ડિસેમ્બર ૨૨, ૧૯૯૨)

પગ પગ પળ પળ પ્રગટે તેવા પ્રાણ લઈને જીવું છું

જાણું છું અજાણ્યો છું તે જાણ લઈને જીવું છું

ફૂટીશ ત્યારે જાણીશ હતો ફૂગ્ગો કે જ્વાળામુખી

વાત એટલી પાકી કે હું દબાણ લઈને જીવું છું

આખો નીકળીશ બહાર ભવસાગરના તળિયેથી

હું છું પરપોટો અંદર પોલાણ લઈને જીવું છું

ઘસ્યો કસ્યો ’ને મૂક્યો તિજોરી ત્યારે મેં જાણ્યું

છું હીરો તેના હું પ્રમાણ લઈને જીવું છું

વામી દેજે પોટલાં દુઃખ જો ન ખમાય તુંથી

તળિયે વડવાનલ છે, અતલ ઊંડાણ લઈને જીવું છું

આખા અરીસા જેવો હું શીશમહલ ગયો છું બની

છે ને દાદાગીરી, કેટલાં ભંગાણ લઈને જીવું છું

નથી પકડાતા ધબકારા, બહેરું છે સ્ટેથોસ્કોપ,

પૂછ નસો મારીને, કેટલાં બૂમરાણ લઈને જીવું છું

ગમે ત્યારે ગળામાંથી નીકળી પડશે કૂકડેકૂક!

કેટકેટલી આશાના હું ઓહાણ લઈને જીવું છું

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: