પ્રેતભય


(લખ્યા તારીખ: માર્ચ ૨૦, ૧૯૯૭)

(છંદ: ભુજંગી: લગાગા|લગાગા|લગાગા|લગાગા)

કહી પ્રેતવાર્તા જ જાતે જ ધ્રૂજે

ડરેલી પત્ની તો મને એમ પૂછે

“હશે કે જગતમાં ખૂની આમ પ્રેતો?

ભયે આવતી ના નિદ્રા યે મને તો!”

“જરા ક્‍હે અરે શું ન પ્રેતો અન્યના

થયા જે મૃતો મૂળ પ્રેતે બલાત એ

ન વાળે જ વેર અકાળે મૃત્યુનું

સર્વ પ્રેત વાર્તા તણો તોડ પૂછું!

અરે, ના કદી એ નથી શક્ય આંહીં

મનેન્દ્રિય છોડી જતો આતમા હ્યાં

વિના માનસે ત્રાસ આપે જ ક્યાંથી?

અયોગ્ય ન બીવું જ આવી કથાથી?

સદા ખેલ ખેલે મનસ માણસોનું

ન પ્રેતે જ, સ્વના મનસથી જ બીવું!”

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: